Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13618 K.2025/15709

Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, kamera görüntülerinin olay anına ilişkin olmadığına, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığına, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasının gerekçesinin yersiz olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanığın adli sicil kaydına göre Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2012 tarihli ve 2012/373 Esas, 2012/795 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 15.12.2014 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/446 Esas, 2019/585 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2012 tarihli ve 2012/373 Esas, 2012/795 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 15.12.2014 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,

ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/446 Esas, 2019/585 Karar sayılı ilâmına konu konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 6 ay 7 gün hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine" karar verilmesi suretiyle,