Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13669 K.2025/15092

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiin temyiz isteminin, sanığın yargılama sürecindeki samimi ikrarına rağmen cezasında TCK 62. maddesine göre gerekli indirimin yapılmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın sokak üzerinde tekerleğini zincir ile kilitlemek suretiyle park ettiği motosikletini, demir kesme makasıyla zinciri keserek çalması şeklindeki eyleminin, motosikletin başka bir yere sabitlenmemesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,