Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1368 K.2025/11104

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "şikâyetçinin zararının karşılanıp karşılanmadığının araştırılmadığına, sanıkların zaruret hâli nedeniyle atılı suçu işlediklerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145 ve 147. maddeleri uyarınca, sanıklar hakkında ceza verilmemesi gerekirken cezaya hükmedildiğine ve sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yabancı uyruklu sanıklara ait nüfus ve adlî sicil kayıtlarının İnterpol Daire Başkanlığı aracılığı ile getirtilip bu kimlik bilgileri ve adlî sicil kaydına göre, hüküm kurulması gerekirken yakalandığında üzerinde pasaportları bulunmayan sanıkların beyanlarına göre kimlik bilgileri üzerinden yargılama yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 209. maddesine aykırı davranılması,