Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13693 K.2023/3069

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2013 tarihli ve 2013/2503 Esas sayılı iddianamesiyle, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın satış için gidildiğinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2014/18 Esas, 2015/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan aynı Kanun’un 289/1-2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 740,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

17. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/4512 Esas, 2020/5546 Karar sayılı kararıyla; ''Mahkemece eksik araştırma yapılması" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/243 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan aynı Kanun’un 289/1-1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/18067 Esas, 2022/11321 Karar sayılı kararıyla; '' Mahkemece eksik araştırma yapılması, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi ve basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

6. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/423 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan aynı Kanun’un 289/1-2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 740,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahcuzun satış mahallinde hazır edilme zorunluluğunun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, süresinde satış istenmediğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1-Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, satış için gidildiğinde sanık tarafından hazır edilmediği, akıbetinin de bilinmediği, sanığın savunmalarını destekleyecek herhangi bir belge sunmadığı, ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiş olup, sanığın eşyaların depoda iken başka bir alacaklı tarafından haczedilerek kaldırıldığına ilişkin savunması ve haciz tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR