Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13694 K.2024/19108

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 62 maddelerine göre belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,