Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13782 K.2023/3500

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra,

ilgililerin temyiz başvurusundan "Feragat" ya da "Vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde,

temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "İstek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanığın 17.01.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduktan sonra 26.01.2023 tarihli “...kararın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de dosyanın bir an önce sonuçlanmasına, öncelikle incelenmesine yönelik olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2022 tarihli, 2022/18266 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, katılan kuruma ait kullanılmayan binanın elektrik panolarındaki bakır tel kabloların kesilerek çalınmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/1-4, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli, 2022/839 Esas, 2022/1014 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c. maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanığın 17.01.2023 tarihli dilekçesindeki temyiz istemi, zarar tespiti için dosyanın bilirkişiye gönderilmesi gerektiğine, bilirkişi raporu ile zarar tespit edilirse zararı karşılayacağına,26.01.2023 tarihli dilekçesinde, kararın onaylanmasına ilişkindir. 2-Sanık müdafinin temyiz istemi, katılan kurumun zararının bilirkişi atanarak yeniden belirlenmesi ve sanığın zararı giderme iradesini baştan itibaren ortaya koyduğu dikkate alınarak hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ayrıca alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

3- Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın 16.09.2020 günü saat 15:00-15:30 sıralarında terk edilmiş rehabilitasyon merkezinin bodrum katında bulunan elektrik pano odasındaki bakır tel kabloları çaldığı, 18.09.2022 tarihinde, İsmil İlçe Jandarma Komutanlığına, sanığın hırsızlık suçundan elde ettiği kabloları yaktığı ve yine uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde yapılan ihbar üzerine, yapılan aramada ikametin bahçesinde plastik kısımları soyulmuş ve birkısmı yakılmış iletken bakır tel kablolarının ele geçirildiği, suçun işlendiği binanın 2020 yılı öncesinde Sağlık Bakanlığı'na ait rehabilitasyon merkezi olarak kullanıldığı,

2020 yılında ise Konya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına devredildiği, devir işleminden sonra içerisindeki malzemelerle birlikte boş olduğu ve kullanılmadığının anlaşıldığı, meydana gelen zararın 164.411,96 TL olduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. 19.09.2022 tarihli Arama ve El Koyma tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 3.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş olup, şikâyetçinin aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların dosya içindeki bilgi ve belgelerle birlikte tartışılarak mahkemece eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, atılı eylem yönüyle oluş, kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ancak sanığın ihbar üzerine evinde yapılan aramada ele geçen kabloları katılan kuruma ait binadan aldığını beyan ederek suçun ortaya çıkmasına yardımcı olduğundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin eklenmesiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, 04.10.2022 tarihli, elektrik mühendisi, inşaat yüksek mühendisi ve makine mühendisi tarafından hazırlanan ayrıntılı ve yeterli keşif cetveline göre zarar tespit edildiğinden ayrıca dosyanın bilirkişiye gönderilmemesinde, sanığın bizzat pişmanlık göstererek katılan kurumun uğradığı zararı aynen karşılamadığı, kısmi iade için ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızanın olmadığı anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında, suçun işleniş şekli ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığı taktirde alt hadden uzaklaşılmasında, sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen indirimin uygulanmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR