KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/13816 E., 2024/17333 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/2743 E., 2021/3141 K.
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Mahkûmiyet kaldırılarak düşme
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; kısmi ödeme ile kurum zararının giderilmiş olduğunun kabul edilemeyeceği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin olduğuna dair olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde hüküm verildiği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra, 04.07.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin karşısında, TCK'nın 64/1 ve CMUK'un 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/13816, K. 2024/17333, 21 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama