Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13876 K.2025/16604

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın samimi olarak hem kollukta hem de mahkemede ikrarda bulunduğu, aldığı ceza miktarı itibarıyla kararın bir kez de Yargıtay İlgili Ceza Dairesinde incelenmesinin doğru olacağına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın bina eklentisi niteliğindeki site bahçesine girmekle katılanın konut dokunulmazlığını da ihlâl etmesi karşısında bahse konu suçtan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.