Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13959 K.2023/3096

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/21963 Esas, 2021/1639 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,10.04.2023 tarihli ve KD-2023/31793 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemi üzerine, 5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde;

I. MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi; suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının suça sürüklenen çocuğun bizzat kendisine 30.06.2008 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi geçtikten sonra 31.12.2015 tarihinde ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulması nedeniyle temyizin süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken sehven ek kararın onanmasına karar verilmesi şeklinde düzeltilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin reddedildiğine dair 25.06.2008 tarihli 2005/1620 Esas sayılı ek kararın bizzat kendisine 30.06.2008 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuğun yasal süresi geçtikten sonra 31.12.2009 tarihinde temyiz talebinde bulunması karşısında; temyizin süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair, 30.12.2015 tarih ve 2005/1620 Esas, 2008/116 Karar sayılı ek kararın onanması yazılmak suretiyle ilâmda maddi hata meydana geldiği belirlendiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2023 tarihli, KD- 2023/31793 sayılı yazısındaki maddi hatanın düzeltilmesi isteminin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ İSTEMİNİN KABULÜNE,

2. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli ve 2020/21963 Esas, 2021/1639 Karar sayılı ilâmında, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair, 30.12.2015 tarih ve 2005/1620 Esas, 2008/116 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına yazılmak suretiyle ilâmda maddi hata meydana geldiği anlaşılmakla söz konusu cümle çıkartılarak yerine; "5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra ek kararı temyiz ettiğinden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine" cümlesi eklenerek DÜZELTİLMESİNE,