Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14065 K.2023/10696

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.10.2012 tarihli ve 2010/35 Esas, 2012/1477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 52 ncı maddesi uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.10.2012 tarihli ve 2010/35 Esas, 2012/1477 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.05.2017 tarihli ve 2014/22958 Esas, 2017/14979 Karar sayılı kararı ile;

"02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemleri olumsuz sonuçlanmış ve sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1, 52 ıncı maddesi uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2017/363 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2020/34805 Esas, 2021/14459 Karar sayılı kararı ile;

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/384 Esas, 2021/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’ un 66/1-e, 66/4, 67 nci maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın cezalandırılması gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... bir süre önce iş başvurusunda bulunarak para verdiği sanıklar ... ve ...'ya ait denizcilik şirketinde çalışmaya başladığı, parasını talep etmesi üzerine sanıkların Dolapdere semtine arabayla getirerek ölümle tehdit edip yumrukla vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladıkları mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suç tarihine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesine göre atılı suçun 8 yıl dava zaman aşımı süresine tabi olduğu, zaman aşımının 5237 sayılı Kanun’ un 67/2-c maddesine göre iddianamenin düzenlendiği 02.07.2010 tarihinde kesilmiş olsa dahi 5237 sayılı Kanun’un 67/4 üncü maddesi gereğince zamanaşımının suç tarihinden itibaren en fazla 12 yıl olup 27.07.2021 tarihine kadar uzayacağı ve duruşma tarihi itibariyle davanın olağanüstü zamanaşımına uğradığı mahkemece anlaşılmış olmakla, Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’ un 66/1-e, 4 ve 67 nci maddeleri uyarınca zaman aşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihleri olan 27.07.2019 tarihlerinden karar tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/384 Esas, 2021/444 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,