Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13967 K.2024/19668

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen Dilucu Gümrük Müdürlüğünün davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, zamanaşımını kesen son sebep olan 29.03.2013 tarihli mahkûmiyet hükmü tarihinden itibaren 30.03.2021 tarihli hüküm tarihi arasında dolduğu gözetilmeden sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,