Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14397 K.2023/3390

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında duruşma açılarak ve sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunma imkanı tanındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin; tebligat evrakının sanığın aynı zamanda en son bilinen adresi olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince muhtara bırakılması ile yetinilerek sanığın savunması alınmaksızın açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,