Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14475 K.2023/3222

Sanık ... tarafından verilen 24.01.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik 22.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık ve müdafiine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2022 tarihli ve 2022/21845 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın evinden toplam değeri 800.000 TL olan ziynet eşyası çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/4, 53, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/574 Esas, 2022/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 8 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/418 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehine olan maddelerin uygulanmasını istediğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde saat 13:56 sıralarında gündüz vakti, katılana ait eve girerek 800.000 TL değerinde ziynet eşyası çaldığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h madde ve fıkrası kapsamında kaldığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçu bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik kararda usûle ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın da kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisindeki kamera görüntüleri ve sanığın detaylı anlatım içeren ikrarına göre, sanığın suç tarihinde saat 13.56 sıralarında katılanın evine girerek 800.000 TL değerinde ziynet eşyası çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi kapsamında bulunduğu anlaşıldığından, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine dair sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde bulunmamış.

İlk Derece Mahkemesince sanığa sorulmasına rağmen katılanın beyan ettiği zararı ödemek istemediğini bildirmesi, katılanın ise kısmî iadeye rızasının bulunmadığını beyan etmesi karşısında olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine dair temyiz sebebi yerinde bulunmamış, sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmama gerekçesi açıklandığından sanığın ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebepleri de yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR