Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1446 K.2024/15255

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın, şikâyetçinin evine girerek suça konu eşyalarla birlikte iki adet araç anahtarını alıp, bu anahtar ile park halindeki araçları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemini haksız ele geçirilen anahtar ile işlemiş olduğu anlaşıldığından, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d-h maddelerine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.