Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14846 K.2025/5005

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, gece vakti şikâyetçinin kapılarını kilitleyerek sokağa park ettiği aracının camını kırıp, araç içerisindeki teybi çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un ise 142/1-b, 143/1. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu.

765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca aynı ... için ... ceza olarak 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü ve gece vaktinden dolayı da azami 1/3 oranında artırım yapılabileceği de nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un sanık lehine olduğu ve bu doğrultuda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,