Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14878 K.2025/19125

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme ve eksik delillerle hatalı hüküm kurulduğuna, eylemin TCK'nın 1 41... . maddesindeki suçu oluşturduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine "yönelik olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, "sanığın iştirak iradesi ile hareket etmediğine, suç kastının bulunmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de; hükmolunan ceza miktarları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği duruşma talebinin takdiren reddine karar verilmiştir.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2020 tarih ve 2019/74 Esas -2020/187 Karar sayılı içtihadında da değinildiği üzere;

sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hâl olarak kabul edilen aynı Kanun’un 143. maddesinin de uygulandığı ve bu itibarla hükmedilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, CMK’nın 150/3. maddesi dikkate alınarak sanık müdafiinin CMK'nın 188/1. maddesi gereğince ilk derece mahkemesindeki hükmün açıklandığı 04.03.2021 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,