Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1491 K.2023/5790

I- İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022-151133 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 04/12/2013 tarihinde müştekiye ait ... halindeki aracın camının kırılması suretiyle araçta bulunan ve içerisinde 15.000,00 Türk lirası ve çeşitli sayıda çek yaprakları bulunan evrak çantası ile 1 adet ruhsatlı tabancanın çalınması şeklindeki olayda, suç tarihinde eylemin yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesindeki düzenlemeye girdiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği,

zamanaşımı açısından lehe düzenlemenin 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesine göre hesap edilmesi gerektiği ve soruşturma aşamasında da zamanaşımını kesen herhangi bir sebep olmadığı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 04/12/2013 tarihinden itibaren 16/12/2021 tarihine kadarki sürede dolduğu cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suç tarihi olan 04.12.2013 günü 15.30 – 20.30 saatleri arasında şikâyetçinin şirketi üzerine kayıtlı olan 34 ... plaka sayılı aracın sol arka camı kırılarak aracın içerisinde bulunan evrak çantasındaki 15.000,00 TL para, 14 adet boş çek yaprağı ve aracın torpido gözüne bırakılan 9 mm çapındaki tabancanın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi de gözetilerek kimliği belirlenemeyen şüpheliye yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre;

aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının dolduğunun ve verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında, şikâyetçi vekili tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi yerine, “5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi doğrultusunda atılı suça ilişkin cezanın üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü,

aynı Kanun’un 66/1-d maddesinde dava zamanaşımı süresinin beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl olarak düzenlendiği”nden bahisle soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR