Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15009 K.2024/17637

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Dosya içeriğine göre hırsızlık konusu bisikletin soruşturma aşamasında, şikâyetçinin araştırması sonucu ...'da ele geçirildiğinin, hasarlı bir şekilde şikâyetçiye iade edildiğinin, şikâyetçi tarafından tamir ettirilerek masraf yapıldığının ve bozma kararından sonra kovuşturma aşamasında bisiklette oluşan zararlar karşılanarak kovuşturma aşamasında kısmi iadenin gerçekleştiğinin, soruşturma aşamasında rızaen kısmi iadenin olmadığının anlaşılması karşısında;

şikâyetçiye kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye karşı suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına açıkça rıza gösterip göstermediği sorulup, rıza gösterdiği takdirde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2-4. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken, aynı Kanun'un 168/1-4 maddesi gereğince uygulama koşulları oluşmadığı hâlde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 168/1-4, 62/1. maddeleri gereğince hükmedilen 11 ay 3 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a-3. maddesi gereğince 6.660,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken 6.666,00 TL adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,