Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/15020 E. , 2025/18687 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/594 E., 2022/690 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından veri
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/15020 E. , 2025/18687 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/594 E., 2022/690 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Suça konu bilgisayarın sanığa ait olması nedeniyle hırsızlık suçunun oluşmadığı, TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği, olay hırsızlık olarak değerlendirilecek ise TCK’nın 144/1-b maddesinin düşünülmesi gerektiği, eylemin güveni kötüye kullanma olabileceği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği", katılan vekilinin temyiz isteminin "Sanığın istinaf aşamasında yaptığı ödemenin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği, katılanın bu havaleyi kabul etmediği, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın daha önceden çalışmakta olduğu ancak suç tarihinden kısa bir süre önce iş akdinin feshedildiği katılana ait iş yerine gidip, ayrılmadan önce çalıştığı odaya, gizlediği yedek anahtarla girip, suça konu eşyayı çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h kapsamında kalan suç ile birlikte aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d kapsamında kalan hırsızlık suçunu da teşkil ettiği, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddelerine göre cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.