Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15030 K.2024/21358

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2011 tarihi itibarîyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.02.2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın, saati tespit edilemeyen zaman diliminde aynı yurtta kaldığı şikayetçinin cep telefonunu yatağının altından çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 06.04.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,