Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15128 K.2025/21379

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin, "tanığın kovuşturma evresinde sanığı teşhis edemediği gibi soruşturma evresinde yapılan teşhisinde usulüne uygun yapılmadığına, kamera kayıtlarındaki şahısların sanık olup olmadığına ilişkin yeterince araştırmanın yapılmamasına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin" sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmamasına rağmen beraat kararı verilmemesine,

sanık hakkında takdiri indirim maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 50,51, 168. maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin" sanığın beyanları araştırılmadan soyut delil ve beyanlarla sanık hakkında mahkumiyet kararının verilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;