Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15150 K.2025/1017

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin cezanın haksız yere verildiği, somut bir delilin olmadığı, zorunlu müdafiinin atanmasının gerekmesi, sunduğu raporlar nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile lehine hükümlerin uygulanmasının gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanık tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan Aydın Devlet Hastanesinin 2015 tarihli olduğu anlaşılan (açıkça okunamayan fotokopi evrak) engelli sağlık kurulu raporunda hafif derecede mental retardasyon tanısı ile % 50 engelli olduğunun belirtildiği ancak Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Hastanesinin 14.12.2021 tarihli heyet raporuna göre; sanığın donuk zeka kapsamında olduğu ve 12.02.2021 tarihli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar suçları için fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında olmadığının belirtildiği,

sanığın sabıka kaydının incelenmesinde de bir çok kez suçtan ceza alıp hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.