Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15278 K.2023/3352

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2015 tarihli ve 2015/20670 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın evinden cüzdanını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1-b, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Bakırköy

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ilk kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sonuç ceza olarak sırasıyla 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezalarını içeren mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/3708 Esas, 2021/8579 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/349 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 116/1. maddeleri gereğince sırasıyla 5 yıl hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden kazanılmış hak gözetilerek sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesine ve her iki suç yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.04.2023 tarihli ve 2023/37101 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şikâyetçinin zararını karşılamak istediği, ancak şikâyetçinin duruşmada zarar miktarını fazla bildirmesi nedeniyle zararı gideremediği, hakkaniyetli bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanığın katılanın evine hırsızlık amacıyla girdiği, iddianamede belirtilen para ve bir kısım özel eşyayı çaldığı, olay yerinde sanığın parmak izinin tespit edildiği, süre verilmesine rağmen sanık tarafından katılanın zararının giderilmediği, suç tarihi itibarıyla sanık hakkında yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinin, 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 18.06.2014 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı, bu haliyle aynı Kanun'un 142/2-h maddesi son cümlesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık halini aldığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık bozmadan sonra kovuşturmada alınan savunmasında suçu ikrar etmiştir. Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri ve 16.03.2015 tarihli ekspertiz raporu dosyada mevcuttur. 3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılanın kovuşturmada 21.06.2022 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, zararının 5.000,00 TL olduğu ve kısmî ödeme halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunmadığına dair beyanı, Mahkemece sanığa zararı gidermek için süre verilmesine rağmen sanık tarafından zararın giderilmemiş olması nazara alındığında, sanık hakkında Mahkemenin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış;

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanığın 08.06.2011 tarihinde katılanın evine girerek içerisinde para, kimlik ve banka kartı gibi çeşitli eşyanın bulunduğu cüzdanı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından lehine olan ve eylemine uyan anılan Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği, suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinin kaldırılarak,

5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında.." hırsızlık suçunun eklendiği, ceza miktarının da artırılarak “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği nazara alınarak, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmayan ve ceza miktarı bakımından sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'a eklenen 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/349 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/349 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "Sanık hakkında hırsızlık suçundan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca Mahkemenin alt sınırdan uzaklaşılmadan temel cezanın belirlenmesine dair takdîri de gözetilerek 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle hükmün,