Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15283 K.2025/20408

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin, diğer sanık ...'ın da savunmasına nazaran sanığın hırsızlık suç kastıyla hareket etmediği, sanığın diğer sanığın eylemine herhangi bir şekilde iştirak etmediği, atılı suçu işlemediği, somut olayda zaruret hali olduğunun kabulü gerektiği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin, sanığın suç kastıyla hareket etmediği, suçun manevi unsurun bulunmadığı, olayda zaruret hali bulunduğu, sanığın eylemi ile orantısız ceza tayin edildiği,

sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;