Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15306 K.2025/19269

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin samimi şekilde ikrarda bulunduğuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına, fazladan ceza tayin edildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamı, sanık savunması ile olay yeri inceleme raporundaki tespite nazaran, sanığın suça konu aracı anahtar uydurmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, sanığa atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden yalnızca aynı sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması suretiyle ceza tayini, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.