Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15370 K.2023/2836

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2022 tarihli ve 2022/37301 Esas numaralı iddianame ile; gece saat 20:40 sıralarında katılanın üzerinde taşıdığı çantasından cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/513 Esas, 2022/733 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2023/500 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın ekonomik durumunun kötü olması nedeniyle tamamen istemsiz ve iradesiz şekilde hareket ettiği ve sonrasında pişman olmasından dolayı suç işleme kastından bahsedilemeyeceği, faydalanma kastının varlığı kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesi gereği zorunluluk hali ve aynı Kanun'un 145. maddesinde yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, sanığın zararı karşılamak istediği ancak yabancı olması, cezaevinde olması ve dışarıda zararı giderecek kimsenin olmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadığı, kararın bozulması ve sanığın tahliye edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü sanığın gece saat 20.40 sıralarında katılanın üzerinde taşıdığı çantasının içerisinden cep telefonunu çaldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık savunmasında atılı suçu ikrar etmiştir. 11.09.2022 CD İzleme Olay Yeri Yakalama Tutanağı, 29.09.2022 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmasında kirasını ödeyemediği için katılanın çantasından cep telefonunu bilerek ve isteyerek aldığını beyan ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinin "ağır ve acil ihtiyaç" halinde uygulanabileceği ancak sanığın ev kirasını ödeyememesinin bu kapsamda kabul edilemeyeceği, sanığın savcılık aşamasındaki savunmasında suça konu cep telefonunu 1.000,00 TL 'ye sattığını beyan ettiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı,

sanığın, katılanın zararını tahliye olması halinde gidermek istediğine ilişkin talebinin Mahkemece hüküm tarihine kadar karşılanan herhangi bir zarar olmaması nedeniyle samimi bulunmayarak kabul edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği, sanığın ikrar içeren savunması, CD İzleme Tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin niteliği, Mahkemece uygulanan hükümler ve ceza miktarı bakımından yapılan değerlendirmelerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR