Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15427 K.2025/19074

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın hırsızlık olayının yaşandığı binaya girdiği, kömürleri aldığı veya kömürleri taşıdığına ilişkin görgü tanığı bulunmadığı, olay yerinde veya yakınında sanığa ait herhangi bir iz bulunmadığı, dosya kapsamında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığı, sanığın cezalandırılmasının şüpheden sanık yararlanır ilkesine açıkça aykırı olduğu,

yerel mahkemece eksik inceleme ve değerlendirmeler neticesinde sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,