Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15431 K.2023/3513

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2019 tarihli ve 2009/944 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın, şikâyetçinin iş yerine gece vakti hırsızlık maksadıyla girdiği iddiasıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Orhangazi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2010 tarihli ve 2009/560 Esas, 2010/178 Karar sayılı kararı ile sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın temyiz talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

17. Ceza Dairesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/16999 Esas, 2016/8973 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceği yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma kararı üzerine Orhangazi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2017 tarihli ve 2016/625 Esas, 2017/190 Karar sayılı kararı ile sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 62 . maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 10.05.2017 tarihinde kesinleşmiştir. 5. Sanığın denetim süresinde18.04.2022 tarihinde işlediği suç nedeniyle Orhangazi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/701 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; hükmün gerekçesiz olduğuna, zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edildiğine, suçun gece vakti işlendiğine dair delil olmadığına ve re'sen dikkate alınacak sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, daha önce yanında çalışmış olduğu şikâyetçiye ait ... Mobilya isimli iş yerine saat 19.00-22.30 arasında camları kırmak suretiyle girerek iş yerinin içerisinde bulunan motosikleti çaldığı, olay günü hırsızlık eyleminden önce sanığın alkollü vaziyette şikâyetçinin iş yerine gelmiş olması sebebiyle şikâyetçinin sanıktan şüphelendiği ve sanığı arayarak motosikleti güvenli bir yere bırakmasını istediği, motosikletin aynı gün ...

Köyü Göl Piknik Alanı içerisinde terk vaziyette bulunarak sahibine iade edildiği, sanığın atılı suçu gerçekleştirdiğini ikrar ettiği anlaşıldığından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2.UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin16.48 olduğu anlaşılmış, şikâyetçinin suç saatinin 19.00-22.30 saatleri arasında olduğuna dair beyanının soruşturma aşamasında dosyaya eklenmiş olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Şikayetçi tarafından bildirilen suç saatinin 19.00-22.30 saatleri arası olduğu, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin 16.48 olduğu ve 17.48 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin başladığı anlaşıldığından suçun gece vakti işlendiğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiş, ihbar öncesi yapılan yargılamaya dair gerekçe ve kabul bülümünün kararda mevcut olduğu anlaşıldığından hükmün gerekçesiz olduğuna dair temyiz nedeni yerinde görülmemiş,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.05.2017 tarihi ile denetim süresinde suç işlenen 18.04.2022 tarihi arasındaki durma süresi dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu anlaşılmış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak.

2. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeden önceki 27.04.2010 tarihli ilk hükümde verilen 10 ay hapis cezasının ertelendiği, Yargıtay (Kapatılan) 17.Ceza Dairesinin 15.06.2016 tarihli ve 2015/16999 Esas, 2016/8973 Karar sayılı bozma ilamından sonra iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm ertelenmeksizin, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ''Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm,

evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarı yönünden oluşacağı ancak somut olayda olduğu gibi bozmadan önce verilen ve sadece sanık tarafından sanık lehine temyiz edilen 27.04.2010 tarihli kararda sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle erteleme yönünden de kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazıldığı belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/701 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 10 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde,