Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15438 K.2024/8177

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine, sanık müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.05.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği ve sanık müdafiinin 16.05.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile bahsi geçen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında.