Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15450 K.2024/6540

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; kastının olmadığına, inceleme dışı sanık ...’in de bunu doğruladığına, beraati gerektiğine ilişkin olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; sanığın hırsızlık kastının olmadığına, araca aracın inceleme dışı sanık ...'in olduğu düşüncesiyle bindiğine, cezalandırılmasının hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Her ne kadar 15.03.2016 tarihli duruşmada sanığın savunması müdafii bulundurulmaksızın alınmış ise de; 26.09.2017 ve 10.04.2018 tarihli duruşmalarda sanığın müdafii ile birlikte hazır bulunduğu, sanığa önceki kimliği ve hakları tahtında söz verildiği, sanığın esasa yönelik beyanlarda da bulunduğu ve böylelikle 5271 sayılı Kanun'un 191/3-b ve 147. maddelerine aykırı davranılmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.