Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15515 K.2025/12142

I- Suça sürüklenen çocuk ...'un babasının temyiz isteminin yapılan incelemesinde

Suça sürüklenen çocuğun kayden 06.06.2000 doğumlu olup yargılama aşamasında reşit olduğu, dosya kapsamında yapılan incelemede ve nüfus kayıt örneğinde de vasisi olmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun babası....'un temyize hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 17.05.2016 tarihli önceki hükümde direnilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2016 tarihli ve 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu, ayrıca suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin bozma ilâmına karşı diyeceklerinin tespiti için suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri dinlenerek, bozma kararı doğrultusunda yeni işlem tesis ettiği, bu durumun yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2019 tarihli ve 2019/13 Esas ve 2019/618 Karar sayılı ilâmı uyarınca, suça sürüklenen çocukların aynı gruba bağlı iki ayrı mağazadan hırsızlık yapmaları nedeniyle iki ayrı hırsızlık suçunun oluştuğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulaması,

2. Suça sürüklenen çocukların iki ayrı mağazadan çaldıkları bir adet gömlek ve bir adet tişörtün değerinin 170 TL olduğunun şikâyetçi tarafından beyan edilmesi karşısında, her bir suça konu eşyanın değerinin tespit edilmesinden sonra, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği konusunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,