Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15633 K.2024/1334

kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2013/22 Esas, 2015/245 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olmasına rağmen yokluğunda verilen hükmün, yargılama sırasında bildirdiği son adrese MERNİS şerhi ile 09.07.2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa cezaevinde tebliğ işleminin yapılmaması ve sanığın yargılama sırasında bildirdiği son adrese MERNİS şerhi ile yapılan tebligatın sanığın bizzat kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle usûlsüz olduğu,

sanığın 29.03.2021 tarihli eski hâle getirme ve temyiz başvurusunu değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeni ile sanığın talebinin reddine yönelik 09.04.2021 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilip, her ne kadar sanığa usûlüne uygun olarak bir tebliğ işlemi gerçekleştirilmemiş ise de, dosya arasında mevcut 22.06.2020,

06.08.2020 ve 13.08.2020 tarihli dilekçeler ile sanığın uzlaşma yasasından faydalanma talebinde bulunduğu ve Mahkemesince 14.08.2020 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilip merciince 12.03.2021 tarihinde bu ek karara karşı yapılan itirazın reddine karar verildiği, 07.09.2020 tarihinde benzer talebinin bulunduğu, sanığın 21.01.2021 ve 29.03.2021 tarihli dilekçelerinin içeriği itibarı ile eski hâle getirme ve temyiz istemi niteliğinde olmakla birlikte sanığın 22.06.2020 tarihinden itibaren 7201 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi gereğince karardan haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiği düşünülerek,