Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16083 K.2025/19915

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h,43/1, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, dosya üzerinden yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesi uygulamasından TCK'nın 43/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak sanığın cezasının neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükmün de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafinin temyiz isteminin, sanığın suç kastının bulunmadığına, TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, eylemin TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğuna, tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçtiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre "24.04.20 21... .04.2021" olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında "05.04.2021" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.