Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16120 K.2025/21369

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin, mahkemece önceki sabıkalarına bakılarak ceza tayin edildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin suçun unsurlarının oluşmadığına ve eylemin TCK'nın 160. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise manevi unsurun oluşmadığına, değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;