Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16094 K.2025/18110

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2023 tarihli Tebliğname'sinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli kararının sanık tarafından da temyiz edildiğinden bahsedilmiş ise de dosyada mevcut sanığın 07.06.2022 tarihli temyiz dilekçesinin Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/246 Esas, 2021/424 Karar sayılı dosyasına ilişkin olduğu, inceleme konusu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2020/1807 Esas, 2022/1211 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyizinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2020/1807 Esas, 2022/1211 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanda bulunduğuna, suç işleme iradesi bulunmadığına, suçun zamanaşımına uğramış olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;