Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16250 K.2024/12532

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar Tebliğname'de sanık ... hakkında Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2014/205 Esas, 2014/353 Karar sayılı ilamı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 07.05.2014 tarihli karar duruşmasında hazır bulunan sanığa tefhim edildiği,

kararın sanık tarafından itiraz edilmemesi üzerine esasen 15.05.2014 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında yeniden suç işlediğinden bahisle ihbara konu ve hükmün açıklanmasına esas alınan Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/522 Esas ve 2021/30 Karar sayılı ilamına konu "Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması" suçuna ilişkin suç tarihinin ise 11.06.2019 olduğu,

bu suç tarihinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık deneme süresinden sonra olduğu anlaşılmakla, yasal koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesinden dolayı bozma yönünde görüş belirtilmişse de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının katılanının yokluğunda verilip katılana 03.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği;bu haliyle kararın 11.07.2014 tarihinde kesinleştiğinin kabulü gerektiği ve ihbara konu suç tarihinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık deneme süresinden önce olduğu,hükmün açıklanmasının yasal koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede.

Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında mahkemenin bizzat ulaştığı kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, "Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen CMK 231/8. maddesinde sayılan denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yerinde getirmeyen sanığın durumunu değerlendirip, aynı maddenin 11. fıkrasına göre cezanın bir kısmının infaz edilmemesine,

hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulması mümkünse ise de denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı,hükümde herhangi bir değişiklik yapılmadan hükmün ilk şekli ile açıklanması gerekmiştir." ibareleri ile gerekçesiz hüküm kurulması,