Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16293 K.2025/21879

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

-5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; istinaf aşamasında belirtilen savunmaların temyiz aşamasında dikkate alınmasını talep ettiği, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, adli sicil kaydı dikkate alınarak takdiren ceza verildiği, sanığın temyiz dilekçesine katıldığı, beraat kararı verilmesi geretiğine, sanığın temyiz isteminin ise; haksız yere ceza aldığı, görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığı, görüntülerdeki kişinin kel olduğu ancak kendisinin saçlarının olduğu,

bilirkişinin sadece alın yapısı benzerliğinden bahsettiği, beraatini talep ettiği aksi kanaat halinde katılanın zararını gidermek ve yeniden yargılanmak istediği ve dosyanın incelenerek bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;