Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16324 K.2025/20834

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''tarafına isnat edilen suçu yasaklı madde etkisi altında bilinçsiz bir şekilde işlediğine, sonrasında hırsızlığa konu taşınırları mağazaya geri getirdiğine, zararı karşılamak istediğine, iyi halinin de gözönüne alınarak hakkında beraat kararı verilmesine'', sanık müdafiinin temyiz isteminin ise;

''sanığın olayı samimi şekilde anlattığına, sanığın bu iyi niyetli anlatımı karşısında verilen cezanın fahiş derecede yüksek olduğuna, sanığa ceza verilecek olsa dahi tek bir eylemden ceza verilmesi gerektiğine, her iki eylemden dolayı ceza verilmesi yoluna gidilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ikinci eylemin gerçekleştiğine dair dosyaya somut bir delil sunulmadığına, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmediğine, sanığın beraatine karar verilmesine, aksi halde sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;