Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16328 K.2025/20826

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen 15.09.2022 tarihli ve 2022/2249 Esas, 2022/1231 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.09.2022 tarihli ve 2022/2249 Esas, 2022/1231 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanığın ve müdafiinin yokluğunda verildiği; sanığa tebliğ edilen kararın müdafiine tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında.

Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanık müdafiine de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliği ile,