Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16379 K.2025/20517

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında ceza verilmesini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı kesin delil bulunmadığına, sanığın, markete dahi girmediği, çalındığı iddia edilen yağ tenekelerini de görmediğine, bunun aksini ispat eder bir delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;