Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16393 K.2024/17882

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın birlikte kaldıkları konteyner içerisinde, katılana ait bavulda bulunan anahtarla kasayı açıp içerisinden 150TL para ile laptop ve cep telefonunu aldığı ve şikâyetçiye ait aynı konteyner içerisindeki pantolon cebinden 200 TL para alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden, suç tarihinin 6545 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce olması sebebiyle henüz yürürlükte olmayan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin de hükümde yazılması,

2-Katılanın ve şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki şikâyet başvurularında olayın saat 23.20 ila 23.30 arasında dışarı çıkıp döndükleri zaman aralığında gerçekleştiğini ifade etmeleri karşısında suçun gece vakti işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,