Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16429 K.2025/21550

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/241 Esas, 2022/1260 Karar sayılı ek kararı ile reddedildiği, sanıklar müdafiinin kendisine tebliğ edilen ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu işlediğine dair hakkında şüpheden uzak kesin delil bulunmayan sanğın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik soruşturma yapıldığına, sanığın savunma hakkının ihlâl edildiğine, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu işlediğine dair hakkında şüpheden uzak kesin delil bulunmayan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik soruşturma yapıldığına, sanığın savunma hakkının ihlâl edildiğine, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/75 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/75 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 3 yıl 9 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2014 tarihli ve 2014/49 Esas, 2014/106 Karar sayılı kararına konu hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilmiş 5 ay hapis cezalarına dair ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/75 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,

ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2014 tarihli ve 2014/49 Esas, 2014/106 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilmiş 5 ay hapis cezasına göre belirlenmesine," ibaresi eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesine,