Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16438 K.2025/21050

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2022/1594 Karar sayılı kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulması üzerine,

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ek kararı ile 18.05.2022 tarihli kararın tamamen kaldırılarak hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, hırsızlık suçu Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kapsamında bulunmadığından, itiraz sonrası hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2022/1594 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek,

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/1037 Esas, 2022/1594 Karar sayılı kararına yönelik olarak ve her ne kadar Tebliğname'de konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik de görüş bildirilmiş ise de, sanık müdafinin 08.07.2022 tarihli dilekçesinde temyiz isteminin yalnızca hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinin kapsamının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 18.05.2022 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair somut, elle tutulur ve mahkûmiyetine karar verilecek derecede kesinlikte delil bulunmadığı, çalınan eşyalara dair tespit yapılmaksızın katılanın beyanları ile yetinildiği, sanığın cezalandırılmasının masumiyet karinesini ihlâl ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesine,