Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/165 K.2024/16445

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

01.12.2021 tarihli Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi, 02.06.2016 tarihli kararda sanığın sonuç ceza olarak 3.000,00 ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bozma sonrası hırsızlık suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen 3.000,00 TL adli para cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,