Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16502 K.2024/2749

İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2022 tarihli ve 2007/68 Esas, 2007/167 Karar sayılı ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa kararın 05.03.2007 tarihinde yüzüne tefhim edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde "tebliğ" tarihinden itibaren temyiz edilebileceği belirtilmesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de; sanığın 16.12.2009 tarihli dilekçesi ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında mahsup hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla verilen karardan haberdar olan sanığın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,