KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/16556 E., 2025/24816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/103 E., 2023/272 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
423 kelime·2 dk okuma
I.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/103 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine gelince
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre; sanığın karar tarihinden sonra 15.11.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle sanık hakkındaki kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16556, K. 2025/24816, 30 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama