KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/16565 E., 2025/1573 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/506 E., 2023/174 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin, 09.05.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 05.03.2019 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan hüküm bakımından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/5. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanık hakkında belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasının önceki 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan ... Altıngöz vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16565, K. 2025/1573, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama