Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16607 K.2025/19780

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin mahkemece çalınan tıbbi atıkların maddi bir değeri yokmuş gibi değerlendirilse de söz konusu tıbbi atıkların içerisinde bir çok şeyi barındırmakta olduğu, içerisine hastalardan alınan enjektör ve iğnelerin atıldığı kutuların temizlenerek boş kova gibi içerisine yoğurt mayalanıp satıldığına dahi şahit olunduğu,

bu atıkların masum amaçlarla kullanılmayıp halkın sağlığını tehlikeye sokabileceği, bu nedenle atıkların sıradan bir çöp gibi değerlendirilmesinin hatalı bir yorum olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;