Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16608 K.2025/19786

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz talebinin sanıkların söz konusu malzemeleri çaldıklarına dair şikâyetçinin soyut beyanı dışında hiç bir somut delil bulunmadığı, sanıkların suç işleme kastı olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suçluluğu sabit oluncaya kadar herkesin suçsuz sayılması gerektiği, sanıklar hakkında TCK 168. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken bu yönde de karar verilmemiş olmasının açıkça yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanıkların suçtan haberdar olmayan kolluk kuvvetleri tarafından suça konu eşyalarla yakalanmaları üzerine eşyaları aldıkları yeri göstererek mağdura tam iadeyi sağladıkları olayda, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1048 Esas, 2017/727 Karar sayılı ilâmda tekerrüre esas alınan ilâmın belirtilmeyerek yalnızca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, bu yargılamaya konu suç tarihinin 18.10.2010 olduğu,

sanığın ise 13.09.1992 doğumlu olması karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas olması açısından 18 yaşından büyük olarak yani 13.09.2010 tarihinden sonra işlediği ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan kök ilamdaki suç tarihi olan 18.10.2010 tarihinden önce kesinleşen herhangi bir ilâma adli sicil kaydı araştırmasında rastlanılmadığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1048 Esas sayılı dosya getirtilip incelenerek sonucuna göre sanık hakkındaki ikinci kez mükerrirlik hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği,