Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16829 K.2025/20240

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, soruşturma aşamasında suça konu koçun, diğer sanık ...'nın babasının yardımı ile müştekiye teslim edildiğine, müştekinin olay neticesinde hiç bir zararının olmadığına, hırsızlık konusu koçun değerinin 2.500,00 TL civarında olduğuna ve değerinin TCK'nın 145. maddesi kapsamında az kabul edilmesi gerektiğine,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu hususun değerlendirilmediğine ve eylemin hangi sanık tarafından gerçekleştirildiğinin yerel mahkeme tarafından açıklığa kavuşturulmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;